Tren I (Wszytki płacze, wszytki łzy Heraklitowe...) - analiza i interpretacja
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Zaobserwować można stopniowe narastanie napięcia dramatycznego od wersu 16 do 18 na skutek stawiania pytań w kwestiach ostatecznych i dynamicznego udzielania odpowiedzi negatywnych:
Cóż (…) nie jest prózno(…)?,
Wszystko prózno! ,
Błąd – wiek człowieczy!

Warto zwrócić uwagę na intonację wersu 18. Po szybkim i gwałtownym wymówieniu wyrazu błąd (jest to możliwe jedynie dzięki temu, że jest on jednosylabowy) następuje zawieszenie głosu, po czym wymówienie ostatniej, zgrabnej rytmicznie, części wykrzyknienia.

Ostatni dwuwiersz, przybierający formę pytania retorycznego, zawiera jednak wahanie:
Nie wiem, co lżej: czy w smutku jawnie żałować,
Czyli się z przyrodzeniem gwałtem mocować?

Poprzestanie jedynie na samej negacji stoickiej myśli byłoby zbyt banalne. Podmiot przedstawia alternatywę, zastanawia się, którą postawę lepiej wybrać: poddanie się smutkowi czy walczenie z nim. Zapowiada to dalsze poszukiwania podmiotu, widoczne w kolejnych trenach cyklu.

Udostępnij

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Do gór i lasów - analiza i interpretacja
2  Czego chcesz od nas, Panie - analiza i interpretacja
3  Pieśni - wiadomości wstępne



Komentarze
artykuł / utwór: Tren I (Wszytki płacze, wszytki łzy Heraklitowe...) - analiza i interpretacja







    Tagi: